Teletubby

"Óh, ooooooh...."

Do I need to say more? Vol verbazing kijk ik naar de weegschaal. In plaats van het verwachte pond verlies zit er een ons bij. Voel me net Tinky Winky. "Óh, ooooooh..."

Achteraf is het gemakkelijk analyseren. Een paar keer een vergissing in het aantal punten. Verkeerde inschatting van vetgehalte of van toegestane hoeveelheid. Minder gesport deze week, minder gefietst. Allemaal heel verklaarbaar, maar daarmee niet minder teleurstellend. 

Mijn maatje stapt ondertussen op de weegschaal. Een heel goed resultaat met ruim twee kilo gewichtsverlies. Dat stimuleert haar enorm om op de ingeslagen weg verder te gaan en ook voor mij zou een '(wandel)rondje Randweg' nu heerlijk zijn. Zo jammer dat de regen al dagen achtereen met bakken naar beneden komt.

De weegschaal kreunt

Het moet er maar weer eens van komen... Met z'n tweeën trekken we de sportschoenen aan om meer te bewegen en minder te gaan wegen. De weegschaal begon hard te kraken de laatste tijd, bij ons allebei. 

En nu is de eerste week achter de rug. Voor we vanavond gaan wandelen straks eerst weer op de weegschaal. Spannend? Ja. Maar ook eigenlijk weer niet. Dit heb ik al vaker gedaan en het is steeds weer even wennen. Hoe was dit afslanksysteem ook al weer? Wat mag ik wel en wat ook al weer niet? 

En natuurlijk de smoezen en opstartproblemen. Zal ik eerst nog even die voorraden wegwerken? De koekjes in de koektrommel, de maaltijdpakken van Knorr en de volvette kaas in de koelkast. Voor de laatste keer een ijsje? Het zal voor mij nog geen juichend succes worden deze week, maar het begin is gemaakt. 

Vertraagd excuus

Er liggen veel boeken om ons heen. Diverse keurig op elkaar, maar ook half omgevallen stapels. Vrij actuele vrouwelijke thrillerschrijfsters naast dertig jaar oude studieboeken over reclame en marketing. Een ding hebben ze gemeen: leuk, maar we zullen ze echt niet nog een keer lezen. Tijd om af te voeren.

Alle boeken gaan met de nodige melancholie nog eens door onze handen. In sommige zit keurig op de binnenkaft een Ex Libris met datum. Of er staat een naam. Andere hebben een mooie opdracht als herinnering aan een bijzondere gelegenheid. En ėėn bevat zelfs een ongebruikte cadeaubon.

Ik kijk nog eens goed. Een boek over de Body Shop, jaren geleden uitgeleend aan een studiegenootje. Weet nog goed hoe ik er tot vervelens toe om heb moeten vragen. En hoe geïrriteerd ik de retourenvelop openmaakte. Het is wat laat om te constateren, maar heb ik soms méér teruggekregen dan dat ik heb uitgeleend?